Vertrouwen ontstaat niet uit perfectie, maar door aanwezigheid


Resa, 15 april 2026

Gisteren gebeurde er iets ogenschijnlijk kleins in een sessie, maar met een grote betekenis.

Ik begeleidde een cliënt in een Voice Dialogue-oefening, toen ik merkte dat het niet helemaal liep zoals bedoeld. Tijdens Voice Dialogue ontstaat er een gesprek tussen de verschillende delen in iemand. Meer hierover is te lezen op de website bij Methodieken.

 

Er ontstond iets van onrust in het veld, niet uitgesproken maar wel voelbaar. In een split second zag ik wat ik in de structuur van de oefening over het hoofd had gezien, waardoor de onrust ontstond. In plaats van dit uit te spreken of door te duwen om het ‘goed’ te willen doen, koos ik ervoor om stil te staan in het moment en iets om te draaien. Vanuit rust. We konden daarna verder.

In het korte nagesprek over de oefening gaf de cliënt aan de onrust ook te hebben gevoeld. Of het mijn onrust was, haar eigen onrust van moeilijk kunnen loslaten of iets wat tussen ons ontstond, bleef open. Wat voor haar het verschil maakte, was dat ik rustig bleef en de leiding nam. Dat gaf haar vertrouwen. Het maakte dat zij kon loslaten.


Vertrouwen zit niet in perfectie 

Voor mij raakt dit aan de essentie van coaching. Dit is precies wat we hebben geleerd tijdens de opleiding aan de Academie voor Leven. Als coach denken we soms – bewust of onbewust – dat vertrouwen ontstaat doordat we het ‘goed’ doen. Dat we juiste interventie kiezen, de juiste woorden gebruiken, de juiste timing hebben. Maar het vertrouwen ontstaat ergens anders. Vertrouwen ontstaat als de cliënt merkt dat ik aanwezig blijf, ook als het even schuurt. Dat ik niet wegga, niet in de war raak van wat er gebeurt, en niet wordt meegenomen door de druk om te moeten presteren. Het gaat er niet om dat er geen onrust ontstaat. Het gaat erom hoe ik – de coach in het algemeen - me daartoe verhoudt om de cliënt rustig verder te begeleiden.

 

In elke sessie spelen er lagen die niet altijd direct zichtbaar zijn. Een cliënt brengt zijn, haar of diens geschiedenis mee: ervaringen, verwachtingen, patronen. Dit kan zich uiten in overdracht – gevoelens of dynamieken die op de coach worden geprojecteerd. Tegelijkertijd gebeurt er ook iets bij mij als coach. Ik reageer, iets resoneert en ik voel. Dit noemen we tegenoverdracht. In het moment van gisteren was niet precies duidelijk waar de onrust bij de cliënt vandaan kwam. Misschien raakte ik iets. Misschien werd haar eigen thema van controle aangeraakt. Misschien gebeurde het allebei.

De vraag is eigenlijk niet ‘waar komt het vandaan?’

De vraag is: ‘kan ik, als coach, erbij blijven zonder erin mee te gaan?’

 

Op zulke momenten ligt er een subtiele valkuil voor de coach. De neiging om het ‘goed’ te willen doen. Om de oefening te redden. Om geen fouten te maken. Als ik daarin mee zou gaan, verlies ik iets essentieels: mijn aanwezigheid.

 

Wat er gisteren gebeurde, vroeg niet om perfectie. Het vroeg om vertraging, om voelen, om het toestaan dat iets even niet klopte – en van daaruit opnieuw afstemmen.

Mijn cliënt gaf terug dat mijn rust en het nemen van de leiding haar hielpen om los te laten. En dat is niet toevallig. Waar zij normaal gesproken de neiging heeft om controle te houden, kon ze nu ervaren dat iemand anders de bedding bewaakt. Dat zij niet alles hoefde te dragen.

Het gaat niet om de perfecte interventie als coach, maar een staat van zijn waarin de ander kan ontspannen.

 

Wat zich in een sessie laat zien, is zelden op zichzelf staand. Thema’s als controle en overgave, dragen en loslaten, verantwoordelijkheid nemen of juist vermijden – ze worden vaak zichtbaar in het hier en nu tussen coach en cliënt. De kleine verstoring raakte aan een patroon. Er kon iets nieuws ontstaan omdat het niet werd weggepoetst.

 

Voel je dat dit thema ook voor jou speelt? Misschien herken je dat je veel draagt, dat je altijd ‘aan’ moet blijven staan. Verlang je naar meer rust en vertrouwen?

In mijn coaching werk ik op deze laag. Het gaat er om niet om dingen ‘goed’ te doen of te fixen, maar om samen te vertragen en te onderzoeken wat zich in het moment aandient. Ook als het schuurt.

Ik werk vanuit rust, aanwezigheid en een duidelijke bedding.

 

Als je voelt dat dit resoneert, ben je welkom om samen te onderzoeken waar voor jou rust, helderheid en vertrouwen zit.

Je bent welkom!

 

 

Share this article